و از مثالهاى ديگر اين مورد ، يكى نيز كلمه « وَ اتَّقِ اللَّهَ » - در آيه 37 سوره احزاب / 33 است ، در قول خداى تعالى « وَ إِذْ تَقُولُ لِلَّذِي أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِ أَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَ اتَّقِ اللَّهَ » زيرا قول خداى تعالى ، « وَ تُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ وَ تَخْشَى النَّاسَ وَ اللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشاهُ . . . » معطوف بر « و اذ تقول » و داخل در حيز ظرف است ، كه « اذ » باشد بنابراين بين اين جمله و بين جمله قبلى رابطه محكمى است در لفظ و در معنى ، و اقتضاى همين رابطه ، منع وقف در - و اتق اللّه - است و لازم مىآورد كه آن را به لفظ بعدى وصل كنيم ولى

--> - عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا وَ مَنْ يَرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَيَمُتْ وَ هُوَ كافِرٌ فَأُولئِكَ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ 117 بقره ما ترجمه آيه را با توجه به اعرابى كه در مجمع البيان طبرسى آمده و در همين كتاب هم مورد توجه بوده است از نظر مطالعه كننده ارجمند مىگذرانيم : از تو از حكم قتال در شهر حرام را مىپرسند در جواب بگو : قتال در ماه حرام « گناه » بزرگ است و بازداشتن از راه خدا و كفر ورزيدن به خدا و بيرون راندن اهالى مكه از خانه و كاشانه در نزد خدا بزرگتر است و فتنه از كشتار بالاتر است : كفار - مىخواهند مدام با شما بجنگند تا اگر توانستند شما را از دين خود برگردانند و هر كدام از شما از دين خود ( اسلام ) برگردد و در حالى كه كافر است بميرد اعمال آنان در دنيا و آخرت هدر مىرود و ايشان ياران دوزخ هستند و در آن مخلد خواهند بود .